Μας ρωτάτε — σας απαντάμε: 5 πράγματα που θέλουν να ξέρουν οι γονείς για το Κέντρο Μελέτης CIVIS

Από τότε που ανακοινώσαμε το Κέντρο Μελέτης CIVIS δεχόμαστε μηνύματα καθημερινά. Γονείς που ρωτούν, που συγκρίνουν, που σκέφτονται. Το εκτιμούμε βαθιά γιατί αυτό σημαίνει ότι η σωστή και ουσιαστική φροντίδα του παιδιού σας αποτελεί μια διαρκή αναζήτηση για εσάς. Μαζέψαμε τις ερωτήσεις που ακούμε πιο συχνά και προσπαθούμε να απαντήσουμε με ειλικρίνεια.

1. «Είναι μελετητήριο ή κάτι άλλο;»

Ναι, τα παιδιά κάνουν τις εργασίες τους στο CIVIS. Φεύγουν έτοιμα για το επόμενο πρωί στο σχολείο, χωρίς να χρειαστεί εσείς να κάτσετε δίπλα τους βράδυ με το μυαλό σας αλλού. Αυτό παραμένει ο πυρήνας.

Αλλά πιστεύουμε ότι αν σταματήσουμε εκεί, κάνουμε μισή δουλειά. Παράλληλα με τη μελέτη, τα παιδιά ασχολούνται με ερωτήσεις που το σχολείο δεν έχει χρόνο να θέσει: τι είναι το AI και πώς λειτουργεί στην πραγματικότητα, πώς αναγνωρίζεις μια ψεύτικη πληροφορία, πώς χρησιμοποιείς τεχνολογία για να φτιάξεις κάτι δικό σου αντί να καταναλώνεις αυτό που σου σερβίρεται. Δεν το αντιμετωπίζουμε ως «extra δραστηριότητα». Είναι το κομμάτι που πιστεύουμε ότι τελικά κάνει τη διαφορά.

2. «Το παιδί μου είναι 7 χρόνων — δεν είναι πολύ μικρό για ψηφιακή εκπαίδευση;»

Η εμπειρία μας λέει ακριβώς το αντίθετο. Τα παιδιά 6-8 χρόνων δεν έχουν ακόμα «μάθει» τον λάθο τρόπο να σχετίζονται με την τεχνολογία — δεν έχουν εδραιωθεί συνήθειες που δύσκολα αλλάζουν αργότερα. Η κριτική σκέψη, η περιέργεια, η συνήθεια να ρωτάς «μα γιατί;» αντί να δέχεσαι ό,τι βλέπεις — καλλιεργούνται πολύ πιο φυσικά σε αυτή την ηλικία από ό,τι στα 13 ή 14.

Φυσικά, προσαρμόζουμε το πρόγραμμά μας στην ηλικία. Άλλη προσέγγιση για παιδιά Α-Β δημοτικού, άλλη για παιδιά Δ-ΣΤ. Πάντα μέσα από παιχνίδι, εικόνες και ιστορίες — ποτέ με τον τρόπο μιας σχολικής διδασκαλίας που έχουν ήδη χορτάσει.

3. «Τι διαφορά κάνει το ότι οι ομάδες είναι μικρές;»

Μεγάλη. Και δεν το λέμε για να ακούγεται ωραίο στο marketing.

Σε μια ομάδα δεκαπέντε παιδιών, ο δάσκαλος διαχειρίζεται. Βλέπει αν η τάξη ακολουθεί, αν τελείωσε η ώρα, αν τηρείται η ησυχία. Σε μια ομάδα οκτώ παιδιών, παρατηρεί. Παρατηρεί ποιο παιδί δυσκολεύεται με τα κλάσματα και ποιο έχει ήδη τελειώσει και βαριέται, ποιο είναι αδύνατο στα ελληνικά αλλά λάμπει μπροστά σε ένα πρόβλημα λογικής. Αυτή η παρατήρηση αλλάζει τον τρόπο που διδάσκεις, και κατά συνέπεια τον τρόπο που μαθαίνει το παιδί. Δεν γίνεται με πολλά παιδιά στο ίδιο δωμάτιο.

4. «Τι εννοείτε "κριτική σκέψη"; Πώς διδάσκεται αυτό σε ένα παιδί του δημοτικού;»

Με ερωτήσεις, όχι με απαντήσεις — και αυτή είναι η ουσιαστική διαφορά από αυτό που ξέρουμε ως σχολική εκπαίδευση.

Ένα παιδί της Γ' δημοτικού βλέπει ένα video που ισχυρίζεται ότι ο καρχαρίας είναι το πιο επικίνδυνο ζώο στον κόσμο. Αντί να του πούμε αν είναι σωστό ή λάθος, το ρωτάμε: ποιος το έφτιαξε αυτό το video; Γιατί το έφτιαξε; Πώς μπορούμε να το ελέγξουμε; Αυτή η μικρή αλλαγή στάσης — το να μην δέχεσαι αυτόματα ό,τι σου παρουσιάζεται — δεν διδάσκεται με ένα μάθημα ή ένα κείμενο. Καλλιεργείται σταδιακά, με επανάληψη, μέσα σε ένα περιβάλλον όπου η απορία εκτιμάται περισσότερο από τη γρήγορη «σωστή απάντηση».

5. «Γιατί να επιλέξω το CIVIS και όχι ένα κλασικό φροντιστήριο;»

Αν το παιδί σας χρειάζεται κυρίως στοχευμένη βοήθεια σε συγκεκριμένα μαθήματα, ένα καλό φροντιστήριο είναι η σωστή επιλογή και δεν θα σας πούμε διαφορετικά. Οι δύο επιλογές δεν είναι ανταγωνιστικές.

Αν όμως σας ενδιαφέρει το παιδί σας να φύγει από το δημοτικό όχι μόνο με αξιοπρεπείς βαθμούς αλλά με συνήθειες σκέψης που δεν διδάσκει κανένα αναλυτικό πρόγραμμα — τότε το CIVIS απευθύνεται σε εσάς. Δεν είμαστε το βραδινό «άνοιξε τα βιβλία σου» που εξαντλεί και εσάς και το παιδί. Είμαστε ο χώρος που αναλαμβάνει αυτό το βάρος και ταυτόχρονα χτίζει κάτι παραπάνω από αυτό.

Αν έχετε ερώτηση που δεν απαντήσαμε εδώ, στείλτε μας μήνυμα. Χαιρόμαστε να μιλάμε με γονείς που σκέφτονται.

📅 Ξεκινάμε το Σεπτέμβριο | 📍 Λ. Ανρέα Παπανδρέου 1 | 🔗 Προεγγραφή ΕΔΩ